Oeps...

De notenkraker

Het gebeurt hoogst zelden dat er een Notenkraker in ons land is te zien, laat staan dat hij een paar dagen op dezelfde plek zit.
Normaal leeft deze vogel in het hoge noorden van Europa.
Op 19 november 2018 werd echter rond 16:30 uur een Notenkraker in Wageningen gemeld; een soort die alweer jaren geleden voor het laatst twitchbaar was voor een groter publiek. De vogel was gevonden en gefotografeerd door een bewoner die hem op zijn balkon zag zitten.

Het exemplaar in Wageningen behoort op basis van de hoogte/lengteverhouding van de snavel (opgemeten op foto’s door C.S. Roselaar, die de snavels van vele tientallen exemplaren mat van alle ondersoorten) tot de ondersoort N c macrorhynchos, ook wel bekend als Dunsnavelnotenkraker, afkomstig uit Noord-Europa en noordelijk Rusland. (bron: dutchbirding)

In Nederland is hij weliswaar super zeldzaam, maar eens in de zoveel jaar is er een invasie van de vogeltjes.
De laatste echte invasie was in 1968 toen er duizenden exemplaren in ons land neerstreken. Buiten invasiejaren om zijn Notenkrakers ronduit zeldzaam. De Notenkraker behoort tot de kraaiachtigen en is ongeveer zo groot als een Gaai. Zijn voedsel bestaat voornamelijk uit noten en zaden en net als de Gaai legt ook de Notenkraker een wintervoorraad aan en die vinden ze dan later terug.
Notenkrakers hebben een waanzinnig goed geheugen, dat zich zelfs nog doorontwikkeld naar mate ze ouder worden.

Handtam (?)

Normaal leeft deze vogel dus in dunbevolkte gebieden en dat is waarschijnlijk de reden dat hij zo tam; onverstoorbaar en uitzonderlijk te bekijken en te fotograferen is. Hij ontmoet immers nooit mensen en is er dus niet bang voor.
Voor alle vogelaars en natuurfotografen absoluut een droomsoort en door de grote belangstelling spreken de omwonenden op sociale media al van een ‘invasie van fotografen’.

Eerlijk gezegd; ik heb lang getwijfeld om te gaan. Enerzijds om de afstand, maar ook de massale toeloop is niet zo ‘mijn ding’.
Niet gaan betekende simpelweg dat ik dit geweldige vogeltje niet zou zien en fotograferen, terwijl ik elke dag de ene na de andere mooie plaat voorbij zag komen…  🙁
Op zaterdag 15 december dan toch maar de stoute schoenen aangetrokken en samen met fotomaat Henk de reis aanvaard. Temperaturen van rond het vriespunt samen met een stevig briesje en een grijs wolkendek, maakten het geheel tot een koud klusje. De locatie was snel gevonden en ook de drukte viel nog enigszins mee.

Het is natuurlijk prachtig dat zoveel mensen van deze bijzondere vogel kunnen genieten, maar het was toch nog best moeilijk om foto’s te maken zonder fotografen en voorbij komende wandelaars of gezinnen met jonge kinderen erbij in beeld…
Mijn beleving was er in ieder geval niet minder door.

PS.
Ik las nog een prikkelende opmerking op een vogelforum:
Je bevind je steeds vaker in een gezelschap waar bemoste takken en vogelvoer eerder tot de standaarduitrusting horen dan kijkers… 

10 thoughts on De notenkraker

  1. Hallo Geert,
    Leuk dat je toch gegaan bent, niet echt naast de deur!
    Wat een gaaf beestje hè! Je foto’s zijn schitterend. Ook op de hand en zeker die foto met vogel op de muts zijn erg leuk! Geeft gelijk een goed beeld hoe tam hij was!
    Groetjes,
    Maria

  2. Prachtige foto’s van de notenkraker. Voor mij is het er niet van gekomen, vond Wageningen toch wat ver weg om even met het OV heen te gaan. Je hebt een mooie serie kunnen maken, zelfs mooie portretjes.
    groetjes Ghita

    • Herkenbaar Ghita; het was mij ook eigenlijk te ver en ook het hele ‘circus’ er om heen hield mij in eerste instantie tegen.
      Maar de vogel bleef en de meeste drukte scheen voorbij, dus… 🙂
      Groet, Geert

  3. Hoi Geert,
    ja, ik las het en als ik wat meer tijd had gehad was ik waarschijnlijk ook die kant opgegaan. Nu geniet ik van deze prachtige foto’s en reken maar dat ik er hier lichtelijk van verkleurd ben!!!!

    Prachtige vogel en foto”s 🙂

    Groetjes, Helma

    • Het was wel een aparte ervaring Helma. Normaal gebruiken vogels hun vleugels om bij de fotograaf weg te vliegen en heb je altijd een te korte lens…, maar hoe anders was dit.
      Een telefoon met camera volstond af en toe 🙁
      Groet, Geert

  4. Nou Geert, DAT was dus de moeite waard, geweldig toch en mooie foto’s. Die op de hand en het hoofd zijn wel hilarisch, gek beest. Maar fijn dat de reis mooie en tastbare herinneringen heeft opgeleverd!

    Groetjes,
    Marianne

    • Dank je Marianne,
      met recht… het was de moeite waard.
      Voor alle duidelijkheid: ik was niet het ‘model’ met de notenkraker op het hoofd en op de hand 🙂
      De vogel deed alles voor een nootje.
      Groet, Geert

  5. Hoi Geert,

    Mooie serie heb je er van gemaakt. Leuke vogel was het en ook best leuk om mee te maken.
    Helaas was het weer qua licht opbrengst niet je van het maar goed dat was ff niet anders. Voordeel van zulk weer is dat je geen schaduw hebt.

    Het viel door de slechte weersomstandigheden en de drukke vogel nog lang niet mee om er een gave foto van te maken. Deze vogel kwam gewoon bij de fotografen en trok zich totaal nergens wat van aan. Wat een leuk beessie. En ja wat je laatste regeltje betreft is er wel meer te vinden op het www.

    • Nog nooit zo´n tam vogeltje meegemaakt Henk.
      Normaal gesproken ga je voor vogels op pad met grote telelenzen, maar hier volstond een klein lensje.
      Het was absoluut genieten. 🙂

Leave a comment

Captcha *

Scroll Up